He mensen, even een tijdje geen mogelijkheid gevonden om naar het zeer dure (en langzame) internetcafe hier in het dorp te lopen, want, Jaaah mensen, ik ben aan het werk. Ow, dan zal je wel weer lekker in de slappe was zitten zouden jullie dan kunnen zeggen. Nou nee, niet echt dus.
Zoals jullie (misschien) weten zit ik op het Sugar Bowl Caravan Park, een camping waar ze fruitpluk werk voor je regelen. De eerste week werkte ik in de peulvruchten, ofwel de Snow Pies. Deze pies moest ik van de planten aftrekken met als doel er mijn emmer mee te vullen die ik in het Snow Pie veld achter me aan sleepte. Deze activiteiten heb ik zo'n 6 dagen uitgevoerd en ik moet zeggen dat het me niet echt voldane gevoelens heeft opgeleverd. De 2e dag vroeg ik al om een overplaatsing naar, voor mij, meer functioneel werk. Want volgens mij suffer ik from poor Snow Pie vision. Ik ben er niet snel in, de planten zijn groen, de pies zijn groen en aan het einde van de dag zag ik alleen maar een waas van groen, groen en licht groen. Ik liet dus een hoop van die pies in de planten hangen. Je kreeg per kilo betaald en aan het eind van de dag had ik meestal maar 40 dollar aan Pie gewicht in mijn emmertjes. Er waren mensen (voornamelijk Duitsers) die 2 keer en soms nog meer dan 2 keer zoveel als mij wisten te plukken. Ik snap nog niet hoe ze dat voor mekaar krijgen en ik ben dan van mening dat ik toch aardig mijn best deed.
Maar goed, ik wachte dus met smart op een nieuw baantje want als je maar 40 dollar per dag verdient na hard werken is je motivatie ook niet echt meer wat hij moet zijn. Stiekum hoopte ik dat ze hier aan tulpenbossen deden want daar was ik wel goed in (toch Maikel!?).
Bij het tweede fruitplukbaantje ging het ook daadwerkelijk om fruit wat er geplukt moest worden, namelijk Mandarijnen. Hiermee verdiende ik wel 80 dollar per dag - is ook niet alles maarja - en ik moet zeggen dat was ook nog aardig aanpoten. De hele dag bukken, trekken, klimmen in de bomen, je armen schrapen aan de doorns van de takken, trekken, knippen, blaren op je hand van het schaartje en dat allemaal met een grote zak om je nek waar je de manderijnen ingooid. Ow, en ook nog eens in de hete zon. Wat ben ik toch zielig (heb meelij mensen).
Maar dat werk is nu ook voorbij want de mandarijnen zijn op. Vandaag heb ik een dag vrij en ik weet nog niet wat mijn volgende werk gaat worden. Waarschijnlijk in de tomaten.
Ik ben hier eigenlijk niet in een echte vetpot beland, maar ik blijf hier om 3 redenen;
1. ik heb een borg betaald die ik alleen terug krijg als ik hier in totaal 3 weken blijf werken.
2. ik heb echt geld nodig.
3. Het is hier nogal relax en gezellig naast het werk.
Lekker, TV kijken, boeken lezen, en gezellig hangen met de mensen alhier. Er zit hier van alles aan nationaliteiten; Koreanen, Japanners, een Candees, Ieren, Engelsen, nog een Nederlander en veel Duitsers.
Alle rugpakkende werkers zitten in kamers in drie barakken gesitueerd aan de flanken van de camping boven op een heuvel. De kamers delen we met zijn 3en. We hebben goede douches, per barak een ruime keuken en alle kamers hebben een TV. Op mijn kamer hebben we zelfs een DVD speler dus ik heb de laatste tijd veel nieuwe films gezien (Adaptation van Spike Lee is een zeer, zeer goede film).
De DVD speler is van John, de op Brat Pitt lijkende kamergenoot. Jaah mensen, hij lijkt echt op Brat Pitt, de Brat Pitt uit 7 years in tibet - met baard en lang haar - welliswaar een gesmolten ofwel mislukte versie van Brat (neen hij is niet echt knap), maar toch.
Ik weet rouwens nog steeds niet wat ik aan die John heb. Hij is opzich niet dom. Hij rateld vaak zomaar kennis en weetjes op dat je denkt, waar heeft hij dat nu weer van of hoe weet hij dat nu weer. Aan de andere kant praat en giecheld hij in zichzelf, zowel overdag als 's nachts in zijn slaap. Ik ben er nog niet echt achter wat hij allemaal uitkraamt inzichzelf want ik kan het niet verstaan, maar tussen de andre rugpakkers gaan er geruchten dat sommige mensen dingen als 'I can do that..., I will tonight...., kill them...tonight' hebben verstaan. Kortom allemaal niet echt rustgevende gedachten voor als ik 's nacht onder de wol kruip.
Nog iets dat me van mijn slaap afhoud hier zijn zijn hoestbuien. Meestal zo rond drie uur 's nachts. Hij hoest dan als een oude man die net met zijn huig boven een bosbrand heeft gehangen en geeft na elke hoest zijn commentaar op de betreffende hoest. Dat gaat als volgt; 'Haa Ucha Uch...., Jezus (op een toon alsof hij voor het eerst in zijn leven hoest en van de veronderstelling is dat het het eerste symptoon van een zojuist opkomende dodelijke ziekte is), Uchaaa UchAA....Oi, Oi, Oi, Joi, Oi, Oi..., Uchaaaaaaa..... GOD!'
Dit gegeven is niet echt lekker want ik leid hierdoor zo nu en dan een beetje aan slaapgebrek. Maarja hij heeft een DVD speler en is over het algemeen wel aardig en ik heb tegenwoordig oordopjes in als ik slaap.
Verder vind ik het ook een beetje verdacht dat wanneer we Jack Ass the movie aan het kijken zijn dat hij dan zegt dat hij goede vrienden is met de gasten van Jack Ass en dat ze vaak bij hem langs komen 'too hang out with him' en dat hij zijn smerige handen niet wast na het werk en zo met zijn werk kleren en al zijn bed in springt. Nou, ja genoeg over mijn kamergenoot.
Het is in ieder geval wel ok om hier zo een tijdje rond te hangen. Het landschap is mooi, de sterrenhemel is zeer helder 's nachts en met alle mensen hier onder mekaar is het gezellig. Iedereen zit in hetzelfde schuitje en dat schept een speciale band (bleugh.. sorry voor dit vreselijke cliché). Ik ervaar ofwel onderga momenteel dus zeg maar de fruitplukexperience en das toch ook weer iets om mee te nemen. Oke, het werk is soms wel eens klote en op een vrije dag kan het ook wel eens flink saai zijn als alle anderen aan het werk zijn, maar je kan ook niet zolang op pad zijn en vakantie vieren zonder inkomsten. Er moet dus ook gewerkt worden. Ik denk dat ik de komende maanden maar moet blijven werken, hier, of ergens anders, zodat ik ook nog andere plaatsen in Aussie kan zien (de Outback bv.) en zodat ik wat geld over heb voor de laatste etappe van mijn reisje. Thailand, waar ik van plan ben een maand lang niks anders te doen dan op het strand te liggen in een hangmatje met en cocktailtje onder handbereik. Greets maar weer zou ik zeggen en als ik te lang hier niets van me laat horen komt dat doordat het hier duur is en lastig is om na je werk hier naar dit internet cafe te gaan, maar ik zal proberen enige regelmaat er in te houden. Het mannenforum moet het maar even zonder mij doen. Greets....
Als je eenmaal weer op pad bent ben je verzekerd van een aanzienlijke toename aan passerende gebeurtenissen, zowel positief als negatief. Dit keer was de uitkomst lichtelijk aan de negatieve kant. Maarja, dan heb ik tenminste weer iets te vertellen zullen we maar zeggen.
Zo gezegd zo gedaan ben ik woensdagmiddag met de Engelse gluiperd naast me Brisbane uitgereden. Ik heb onderweg evengoed de muziek hard aangehad want hij had toch niet zoveel te zeggen. Harde muziek had ook zo zijn voordelen. De betreffende Engelsman produceerde namelijk een nogal onplezierig schel stemgeluid en dat kon mijn katerige hoofd, van de avond ervoor, op dat moment even niet lekker verwerken (Tussen haakjes btw, ik vind niet gauw iemand een gluiperd hoor, maar deze persoon was de gehele tijd dat hij er was op andere mensen hun centjes aan het leven; bietsen van sigaretten, lenen van geld, lenen of gewoon pakken andermans eten - 'can I have some of you're pasta' en voor je ja hebt gezecht looptie het al in zijn pan te gieten -, biertjes bietsen. Ik houd daar gewoon niet van).
Ik ben niet direct naar Childers gereden want de Engelsman wilde naar Hervey Bay, zo'n 25 km verwijderd van mijn route, en hij wilde mij wel betalen als ik hem daar afzette. Ik heb hem daar afgezet bij een hostel waar ik de vorige keer dat ik in Hervey Bay was (voor de Frasier Island trip). Ik zelf wilde eerst direct doorrijden naar Childers (nog een uur rijden), maar was best wel moe en heb toen een ander hostel in Hervey Bay opgezocht (zodat ik niet bij die Engelsman op een kamer kwam te zitten).
De volgende dag heb ik het er even van genomen dat ik in Hervey Bay zat. Hervey Bay is namelijk een strandplaatsje dus ik heb de halve dag op het strand gespendeerd. Later in de middag kon ik het niet laten een bioscoopje te pakken (tears for the sun: wel een redelijk oke film). Ik dacht als ik straks toch een aantal weken onder de hete zon ga lopen zweten kan ik het er nu net zo goed even van nemen. 's Avonds ben ik naar Childers gereden. En hier is het waar het probleem begon.
De laatste tijd houdt ik tijdens het rijden de temperatuurindicator van de moter nogal erg in de gaten. Het was me opgevallen dat hij nogal eens van indicatie wilde verschillen de afgelopen kilometers. Toen ik bijna bij Childers was aangekomen kwam hij wel erg dicht in de buurt van het rode streepje en niet veel later ging mijn olie lampje knipperen. Ik heb het rode beest (mijn auto) direct aan de kant van de weg geparkeerd. Ik dacht dat ik de radiator even moest voorzien van extra water. Nadat ik dit gedaan had, welliswaar met geleend water van een oud Duits toeristen stelletje, deze parkeerdehun wagen met caravan achter mij in de berm nadat ze mij met mijn auto langs de weg zagen staan.
Na het bijvullen wilde het beest echter niet meer starten. Anyway, het verhaal is dat ik de auto pas weer kon starten wanneer hij afgekoeld was. Ik had dus een serieus verhittingsprobleem. Met dit probleem kon ik net aan naar Childers rijden voor het hitte indicator pijltje weer teveel naar het rode nijgde. In een garage heb ik me (gratis) laten vertellen wat het probleem is. Iets met het afkoelsysteem van de motor en reparatie (vervanging van een onderdeel) kost 800 dollar wat ik zeker niet meer aan de auto ga spenderen.
Ik zit dus in Childers, wat het plan ook was, maar moet me nu een beetje gaan bezinnen hoe ik hier weg kom nadat ik een beetje gewerkt heb. Reizen zonder auto staat me eigenlijk niet zo aan, maar het moet wel. En wat moet ik trouwens met al mijn extra spullen doen (koelbox, tent, slaapmatjes, potjes, pannetjes)? Misschien kan ik het wel verkopen, maar eigenlijk wil ik liever alles behouden voor het geval ik weer een goedkope auto tegenkom. Choices choices...
Maar voorlopig ga ik nergens heen.
Ik zit op de Sugar Bowl camping in Childers en heb me zojuist geinstaleerd in een blokhutje. De blokhutjes kijken uit op heuvelachtig landschap dat is in ieder geval ok. Verder weet ik nog niet hoe leuk het hier gaat worden. Toen ik me vanmiddag ging installeren met mijn spullen in het blokhutje was er niemand. Iedereen was aan het werk geloof ik. Er was alleen een japanner die me kon vertellen dat ik de kamer deel met John. De Japanner gaf me, welliswaar in gebrekkig Engels, een nogal merkwaardige omschrijving van mijn nieuwe kamergenoot. Een omschrijving die me voor de tweede keer van de dag op de gedachte, 'nee, dit heb ik weer', bracht. Het ging om een Australier die zijn eigen DVD speler heeft (da's vrij positief), alsmaar wil praten over zijn cd collectie, eigenlijk alleen maar alsmaar wil praten, volgens de Japanner een beetje gek is en op Brat Pitt lijkt. In de kamer zag ik een foto tussen Johns spullen liggen. Op de foto waren diverse personen te zien, inclu één persoon met een a twee uiterlijke kenmerken van Brat Pit (blank, blond en blauwe ogen). Dit moest dus John zijn. Naar mijn mening leek hij in de verste verte niet op BP, maar misschien vinden japanners ed blanke, blonde en blauwogige mannen wel allemaal op elkaar lijken. Net als zeg maar sommige West Europeanen (om het hier toch maar enigzinds politiek correct te houden) de Jappaners allemaal op Bruce lee of Jackie Chan vinden lijken. Afgaande op de foto klonk het 'niet alles op een rijtje' verhaal van die Japanner over John meer aanneembaar dan zijn Brat Pitt verhaal. Ik zou dus maar weer zeggen, wish me luck... and greets maar weer.
En dan, heeft hij uiteindelijk de knoop - met enige tegenzin - toch maar doorgehakt. Ik ga Brisbane verlaten en dan wel over een uurtje ofzo.
Eigenlijk wil ik helemaal niet weg want ik heb het nog steeds te erg naar mijn zin hier, maar ergens weet ik gewoon dat ik nu toch echt even, op de eerste plaats, wat veranderingen aangaande dit reisje door moet gaan voeren. Want, is het nog wel een reisje als je de gehele tijd op dezelfde plek blijft hangen? Op de tweede plaats moet ik Brisbane nu verlaten omdat ik nog maar drie weken met mijn auto kan rijden - vanwege de regi -, wat inhoudt goedkoop vervoer. Tegen het eind van die drie weken wil ik op zijn minst toch in Cairns zijn aangekomen.
Wat ga ik doen? Ik heb diverse plannen. Maar laat ik het nu even alleen bij plan A houden. Plan A behelst het rijden naar Childers, een plaatsje ten noorden van Brisbane, vandaag nog. Daar schijnt veel fruitpluk werk te zijn en het schijnt er ook zeer gezellig te zijn daar tussen de fruitplukkende backpackers. Ik doe het niet alleen om het geld, maar ook om de fruitpluk experience (ik hoor van mensen die het gedaan hebben dat het ondanks het harde werken een 'ervaring' was die ze niet hadden willen missen, voornamelijk vanwege de gezelligheid e.d.).
Oke, over een uurtje ga ik dus Brisbane verlaten en het voelt net een beetje of ik mijn tweede thuis verlaat. Gisteren heb ik nog een van de gezelligste avonden gehad in wat horecagelegenheden met een aantal mensen die ik redelijk goed heb leren kennen hier in Brisbane. Waaronder Steve (rustige en vriendelijke Ier), Simon (luidruchtige en vriendelijke Ier), Carl (ken ik niet zo goed maar volgends mij ook rustig en aardige Ier), Dorian (totaal geschifte maar vriendklijke Schot), Dan en Griff (twee Australiers waarvan een wel heel erg slecht tegen drank kan) en Mapula (Afrikaans meisje die ook niet zo goed tegen drank kan of misschien gewoon vaak te veel drinkt).
Ik moet eigenlijk nu stoppen met Internetten en de bieb verlaten want voor je het weet is het alweer drie uur. En ik heb beloofd iemand een lift te geven en die persoon zit nu te wachten tot ik van de bieb terugkom, maar ik dacht nog even een gratis internet sessie mee te pakken. Eigenlijk was ik liever alleen gaan rijden met knallend harde muziek aan, die persoon die meelift is ook niet echt het type waar ik het goed mee kan vinden, een beetje een gluiperd vind ik hem, maarja het is een beetje lullig om tegen iemand die op je kamer zit te zeggen dat ze niet mee mogen liften en het is maar voor een aantal uurtjes. Greets maar weer he...
Oke mensen, eindelijk weer wat foto's. Ze zijn dit keer achter de juiste link te vinden namelijk op de foto pagina. Als u daar (rechts van u) klikt op 'Eerste foto's' dan, tja dan zijn de foto's van Brisbane te zien. Ik heb slechts maar een middagje met die camera rondgelopen om de foto's te nemen. Op dat moment waren er niet veel mensen in het hostel. Dus eigenlijk heb ik alleen maar foto's van de stad. Volgende keren probeer ik er ook wat mensen op te krijgen... Greets maar weer...
Tjonge, tjonge, als dat maar goed gaat. Al die nieuwe ontwikkelingen hier. Eerst verlies ik gastboekbezoekers van de mannelijke kant en nu gaan de vrouwen ook al een nieuw plekkie zoeken. Blijven er nog wel mensen zo nu en dan naar mijn paginaatje komen loeren ofwat!?
Dat zal best lastig worden, jullie hebben het natuurlijk ook maar druk, met jullie werk, de borrels, de strand-uitjes, de kermissen en het is natuurlijk veel te mooi weer om binnen achter de computer te zitten. Ik realiseer me dus dat ik nu echt met wat ineressants moet komen. Ik moet toegeven dat ik er de laatste tijd niet erg veel aan gedaan heb. Ik ben namelijk een lichtelijk beetje inspiratieloos. Ik wil ook niet te veel in de herhaling vallen natuurlijk. Iets waar ik me, geloof ik, gerust wel een aantal keren schuldig aan heb gemaakt. Maarja, wat valt er nu eigenlijk allemaal te vertellen als je werkt en je de rest van je tijd invuld met;
- rondhangen in het hostel,
- rondhangen in het centrum van Brisbane (om een McDonalds regular sized strawberry milkshake in het zonnetje te drinken onderwijl een beetje mensen kijken waarbij me vaak opvalt dat er best wel veel mooie vrouwen in Brisbane rondlopen, maar dat even terzijde),
- bezoekjes te plegen aan een zeer grote en goede platenzaak hier in het centrum van Brisbane (om toch op de hoogte te blijven van de nieuwste deuintjes),
- bezoeken plegen aan de hostelbar,
- zo nu en dan een bar in 'The Valley' bezoeken (het uitgaanscentrum in Brisbane, zeg maar een soort Leidseplein),
- de bieb bezoeken voor internetgeneuzel,
- de was doen (1 maal per week, wit en kleuren bij elkaar gemieterd),
- boodschappen doen ofwel tekorten aanvullen (1 maal per week, totale waarde rond de 30 dollar, inhoud van boodschappenmandje; twee aardappellen, een ui, een rode paprika, drie sinaasappels, drie appels, een halve krop witte kool, twee kant-en-klaar pastazakjes (cheesy macaroni), een pak met 6 eieren, een kant-en-klaar rijstsate zakje, een blik baked beans, een blik chunky soup, een pakje sliced ham, een blokje kaas (zonder smaak, want kaas met smaak kennen ze hier niet) een 2 liter fles aanmaaklimonade, een wholemeal brood, een kwart liter pak melk (voor in de koffie), een pot pindakaas, een beetje vlees (soms bbq worst, soms mince -gehakt- en soms kip) en als het nodig is een nieuwe tube tandpasta.
Tja en dat is het dan zo'n beetje.
Misschien kan ik wel wat blijven neuzelen over de mensen die ik tegenkom, maar ik weet niet of dat interessanter is dan geneuzel over het weer. Ik bedoel, vinden jullie het interessant om te weten dat de hostel bewoners opgedeeld worden in drie groeperingen. Te weten, de staff members (gewoon rugpakkers die een baantje hebben in het hostel), de vaste gasten (waaronder mensen die hun geld spenderen in het hostel, waaronder ik dus) en de op doortocht zijnde gasten. En dat de staff members af en toe nogal uit de hoogte doen (omdat ze achter de bar of de receptie staan, btw, allemaal Engelsen) en dat een mannelijke staf member van 37 jaar daarin de kroon spant.
Hij noemt zichzelf namelijk Wolfie en regelt de quiz, pool en bbq avondjes in het hostel. Onlangs had hij overal A4'tjes met zijn naam, Wolfie's, boven diverse faciliteiten van het hostel geplakt. Zodat er iets dergelijks als Wolfie's bar of Wolfie's laundry room stond te lezen. Wat er op neerkomt dat hij denkt dat het hele hostel van hem is ofzo. Hij loopt ook de gehele tijd tegen iedereen, 'get involved' (met zeer zwaar Engels accent) te roepen en vraagt je de volgende dag waarom je de dag ervoor niet meedeed aan de pool competitie. Een beetje een vermoeiend figuur zeg maar. Al is hij ook nog wel eens grappig, voornamelijk als hij nogal stijf en uit de maat staat te dansen op een van zijn favoriete nummers die hij de barmensen altijd laat draaien, voornamelijk nummers uit de glamrock periode zoals Whitesnake, Europe, Poison, Glas Tiger en heel af en toe een AC/DC nummertje. Verder raakt Wolfie een beetje geirriteerd van de vaste gasten tegenwoordig. Een paar van ons noemen hem namelijk voor de grap Foxie ipv Wolfie en dat vindt hij niet zo leuk. Hij staat er nogal op dat mensen hem bij zijn (ahum) echte naam noemen, waar hij waarschijnlijk de naam Wolfie bedoeld want zijn echte echte naam is namelijk Steven Ralph.
Maar, is dat dus interessant om te vermelden vraag ik me af?
Ik geloof dat ik maar beter weer eens wat meer technologisch geavanceerd materieel in moet gaan zetten om de mensen hier toch nog af en toe te laten wederkeren op mijn site'je. Ik beloof daarom dat ik ergens in de nabije toekomst (zeer spoedig dus) weer eens met wat digi foto's van Brisbane op de proppen ga komen.
Verdere ontwikkelingen hier in Brisbane:
Ik ben baanloos tegenwoordig. Ik werkte al drie maanden (tjee, wat gaat die tijd snel) bij het tentoonstellings bedrijf en op mijn visum mag ik maar drie maanden bij een bedrijf blijven, het maakte ze ook niet uit dat ik in de tussentijd een maandje weg ben geweest, nee, ik ben gewoon unemployed nu.
Mijn auto mag ik nog maar een maandje berijden want dan is de regi op. Nieuwe regi kost 350 dollar (regi is dat je auto is geregistreerd, hierbij zit een soort APK bij inbegrepen en elk jaar moet je die opnieuw aanvragen), maar 350 dollar is natuurlijk niet alles, de road Worthy Certificate (APK) die ik nodig heb gaat me 1500 dollar aan reparaties kosten (heb hem pas laten testen) en dat ga ik dus zeker niet meer aan die auto spenderen.
Plan is om in de resterende maand naar boven, naar Cairns te rijden en onderweg een paar weken fruit te plukken. Het verdere plan is het om het in Cairns nogal heel erg naar mijn zin hebben en als ik nog regi tijd over heb weer helemaal naar beneden rijden met de auto, naar Sydney. Mocht ik geen regi tijd meer hebben dan probeer ik een relocation deal te sluiten met een autoverhuurbedrijf. Dat houdt in een van hun huur auto's, die hun klanten van Sydney naar Cairns hebben gereden, in korte periode van Cairns naar Sydney te rijden. Dit doen een heleboel rugpakkers en is de goedkoopste manier van reizen.
Dit is in ieder geval globaal mijn plan. Wat er van komt dat horen jullie later wel.
Ik moet nu alleen nog even beslissen wanneer ik Brisbane ga verlaten. Ergens wil ik helemaal niet weg. Het is hier gewoon zeer tof. Ik heb misschien zelfs een baantje in het vooruitzicht in een bar (glazenophaler), maar als ik dat aanneem kan ik geen gebruik maken van het vervoer dat ik nu nog heb. Nou, ja ik zie wel en ik houdt jullie op de hoogte. Groetjes...
Volgende keer dus foto's: als er nog mensen zij die speciale wensen hebben op het gebied van foto's, bijvoorbeeld een foto van mijn grote teen die er momenteel zeer blauw uitziet omdat er vorige week tijdens mijn werk iets zwaars op viel (ik zeg maar wat), of ander soortige foto's, laat het spoedig weten...
(Ow, en als klein voorproefje, hier is een link naar de homepage van het hostel waar ik al een tijdje in zit (ik wist ook niet eerder dat ze een webzijde hadden). Mensen op de foto's ken ik echter niet en ook de foto van een van de kamers is mij compleet onbekend (ze zijn helemaal niet zo luxe...)
