Zoals iedereen eigenlijk al weet zit ik weer thuis in het koude kikkerlandje genaamd den Nederlanden. En werkelijkwaar het is alsof ik nooit ben weggeweest. Afgezien van wat lampjes, vloerkleedjes en audio apparatuur in mijn ouderlijk huis is er maar weinig noemnenswaardigs verranderd. Zelfs het weer is net zo K als toen ik vertrok een jaar geleden.
Maar evengoed is dat ook wel weer allemaal goed en lekker om weer thuis te zijn. Nou ja, een beetje dan, de eerste Oz heimwee meimeringen voel ik al aankomen, maar wat wil je ook. Die Ozzies hebben me daar ook even een lekker klimaat waar je U tegen zegt. Dat maakt al het hele verschil. Hier denk je wel drie keer na of je wel of niet naar buiten gaat. Tis toch een heel werk, je wanten, sjaal, muts en winterjas aantrekken voor je een stap buiten wil wagen en als je dan buiten bent heb je het verdorie nog koud met die verrekte oostenwind. Maar hopen dat de zomer er snel aankomt en dat de zomer net zo mooi wordt als afgelopen zomer hier in NL (de zomer die ik gemist heb). Het mag dan wel even een slecht teken zijn in het kader van het broeikaseffect, maar daar zit ik momenteel even niet mee.
Anyway, wat er voor mij nu op stapel staat is het vinden van geschikt werk. Geschikt in de zin van de centjes die het oplevert (oke, ook hier en daar wat overige eisen van belang, maar laat ik het kort houden).
Wat betreft deze pagina: ik weet eigenlijk niet goed wat ik ermee moet. Zoals je hierboven al ziet, zoveel heb ik nu ook weer niet te melden. Dus vandaar de volgende vraag aan mensen die hier nog komen. Zeg even wat in het gastenboek of ik de hele zoot weg moet flikkeren of behouden. Kijk als er toch niemand meer komt dan merk ik het op die manier vanzelf en delete ik het geheel. Dus...
Intussen ga ik misschien nog even aan de slag met wat vormgeving (je weet maar nooit of mensen willen het sitetje behouden, dan kan ik toch niet op dezelfde roze/beige vormgeving doorgaan nu ik thuis ben
Hey, hier ben ik weer, waarschijnlijk voor de laatste keer. In Thailand nota bene. Ja, de tijd is aangebroken, ik zal nu zeer zeer spoedig weer thuis zijn mensen. Maar nog heel ff niet.
Wederom heb ik het weer aardig naar mijn zin hier in Thailand. Het is echt een totaal ander verhaal qua rugpakken hier vergeleken met OZ. Ten eerst is het soms lastig communiceren met mensen die je niet kunnen verstaan. Ik heb hier al inkopen gedaan en als je gaat onderhandelen over de prijs dan gaat dat via de display van een zakjapanner. Of je staat bij een eetkraampje te wijzen naar iets wat op een soort loempiafrikandel lijkt met de mededeling 'I would like that please' om vervolgens een soort soep met taugee, noten, cocos stukjes, rare deegballetjes, een zakje met drijvend plankton en twee eetstokjes opgevouwen in een krant in je handen gedrukt te krijgen.
Ten tweede moet ik nog steeds wennen aan de toiletgebruiken hier. Met een straal water en je linkerhand moet je het allemaal zien te klaren. ZONDER plee papier. Trek dan je broek maar weer eens aan als je je helemaal schoon heb gemaakt maar nog wel zeiknat bent van het water, ik heb het geloof ik nog nie helemaal onder de knie.
Vervolgens het uitgaan in Bankok is ook niet helemaal zoals normaal. Ik was gister in een travellers bar en dat was wel ok, er zaten wel wat backpackers, maar het stikte er ook van de Thaise vrouwen en je kan er vanuit gaan dat ze bijna allemaal wel op je geld uit zijn. Probeer dan maar eens een goed gesprek te beginnen (you big GI, me Love you long time...). Ik heb in het begin van de avond de hele tijd moeite moeten doen om geen aandacht te trekken. Wat me aardig lukte want ik had een goede barkruk in de drukke tent weten te bemachtigen en kon zo vele blikken en hints naar me toe ontwijken. Moest daarvoor wel goed mijn biertje vast houden want achter me stonden er zo nu en dan wat Thaise vrouwen 'per ongeluk' tegen me aan te dansen. Later op de avond kwam ik tot, mijn vreugde (alleen is ook maar alleen), de Duitser en Engelse gast weer tegen waarmee ik tijdens mijn eerste dag in Bankok ook wel een leuk feestje heb gevierd.
Ja mensen, ik zit alweer voor de tweede keer in Bankok. In de tussentijd ben ik naar Khao Samet geweest en voor ik de eerst keer uit Bankok vertrok heb ik Gous en Suus nog even ontmoet. Hoewel ontmoet. Had er verdorie wel geld (voor de Tuk Tuk) en moeite in moeten steken. Gous zijn hotel zat een aardig beetje buiten het toffe gedeelte van Bankok (waar ik zat, natuurlijk). En daar bij zijn hotel aangekomen (op de afgesproken tijd, exact) stond die gast nog nie eens in de receptiehal op me te wachten. Neuh, meneer zat gewoon op zijn kamer en Suus lag , nog erger, in bad. Moest ik dus eerst in een hele lange rij bij de receptie wachten tot ik hun kamer kon bellen en daarna ook weer wachten tot ze nog eens naar beneden kwamen. Pfff....
Maar het was natuurlijk ook wel heel erg tof dat we elkaar in Bankok ontmoeten. Vooral voor mij. Ik ben al een heel jaartje weg, het is dan ook wel grappig dat je dan in Bankok iemand van thuis ziet. Maarja, alvast weer een voorbode voor straks.
Wat we die avond hebben gedaan hebben heeft Suus al verteld (gegeten en gedronken) al moet ik wel ff opmerken dat dat Thaise voedsel mijn smaakpappillen een beetje loopt te terroriseren met de freaking rode pepers (voor alle Thaaien die meeluisteren, een tip, al heb je een restaurant, ookal is het in Thailand, en je hebt een menukaart en je zet naast een gerecht tussen haakjes (little spicy), maak het dan ook A LITTLE SPICY en gooi niet om wat voor onduidelijke reden dan ook de hele jaar oogst rooie pepers door mijn varkensvlees (dat was gister avond). Ahum. Goed, de avond werd afgesloten met een over zijn woorden struikelende Gous (kan zien dat die niet veel meer gewend is ;). Oke, viel wel weer mee ook.
Khao Samet is een eilandje ten zuiden van Bankok. Om dat te berijken moet je eerst wel 4 uur met de mini-bus, die ook daadwerkelijk mini is, een feit dat geheel overbodig wordt versterkt doordat er ook nog eens 3 stoelen teveel in het interieur zijn geplaats (ik zat dus vier uur met mijn knie?n in mijn nek) en verder was het een uurtje met de boot. het eiland was vrij relaxt, maar mij een beetje te relaxt. Er waren hier meer stelletjes dan rugpakkers. Ik heb hier dan ook niet echt veel mensen ontmoet en dat vind ik nu juist het leukste van reizen. Maarja, ik had te weinig tijd om naar bv Krabi, Khao Phan Gnan of Khao Chang te gaan.
Ik heb me evengoed wel vermaakt daar. heb mijn kleurtje proberen perfectioneren en veel met een 125 cc bike op het eiland rondgereden. Ben daarmee ook nog lichtelijk op mijn bek gegaan, maar heb alleen maar minor injury's daar aan over gehouden (drie hechtingen in een stukje vlees onder mijn knie). Was niet mijn schuld overigens.
Zit nu weer in Bankok en ga nog een dagje ergens in de buurt van Bankok kijken (moet nog bezien waar), dan mijn rugzak aardig bijvullen met nieuwe kleren (tis rete goedkoop hier) en dan al zeer spoedig mijn vliegtuig pakken. See you on the 18th (vluchtgegevens zal ik t.z.t. nog ff doorspelen voor het ontvangst comitee!! (verwacht dus wel iets van een bloemen corso oid)...
Hallo lieve mensen. Het is bijna zo ver. Nog twee uurtjes en ik zit op de bus naar Sydney, kom daar aan rond 12 in de middag (na 18 uur te hebben afgereisd) en dan vertrekt mijn vliegtuigie om 17 uur. Dus in een lange ruk ga ik mezelfs zometeen dit mooie landje uitkatapulteren. Om uitteraard in Thailand eindelijk eens aan mijn zwaar verdiende vakantie te beginnen. Tja, van al dat reisen wordt je natuurlijk best wel moe he.
Tis helaas maar een weekje, maar ik weet zeker dat ik het naar mijn zin ga hebben. Ik heb nog niet echt nagedacht over wat ik ga doen daar in Thailand maar in het vliegtuig pak ik de Lonely Planet, die ik van Maikel heb geleend, maar eens uit mijn tas. Tis verdorie trouwens ook wel wat. Ik heb gewoon een jaar lang dat verdomd dikke boek mee lopen sjouwen uit het oogpunt het te gebruiken voor mijn reizen door Thailand en nu ga ik het maar een weekje gebruiken. Nou ja, ik ga het in ieder geval naar mijn zin hebben en ga redelijk uit de buurt blijven van de birds, natuurlijk alleen van de pluimvee birds.
Dan wou ik ook nog even melden dat ik met gemengde gevoelens dit OZ landje ga verlaten. Ik zal het backpackers wereldje hiero wel heel erg gaan missen, maar heb ook wel aardig zin in een pot zuurkool met worst (en annanas), dus moeders, als je dit leest haal de ingredi•nten maar alvast in huis. Veel groetjes en tot de 18e van februari... (de dag waarop ik weer uren op mijn bagage kan gaan wachten op de lopende banden van schiphol).
